فریدون مشیری، شاعر نامآشنای شعر معاصر فارسی، با زبانی ساده، لطیف و سرشار از عاطفه، از عشق، انسانیت و خاطرههای ماندگار زندگی سرود و شعرش به صدای آشنای چند نسل از ایرانیان تبدیل شد. او که در پیوند میان شعر و موسیقی ایرانی نیز سهمی داشت، امروز سوم آبان در سالروز درگذشتش یادآور روزگاری است که کلام شاعر با آواز هنرمندانی چون محمدرضا شجریان جان تازهای میگرفت؛ به همین مناسبت، شعرخوانی فریدون مشیری در کنار این استاد آواز ایران را بازنشر میکنیم.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فریدون مشیری، از چهرههای شناختهشده شعر معاصر فارسی، شاعری بود که با زبانی ساده، روان و سرشار از عاطفه، از عشق، دلتنگی، امید و انسانیت میسرود. او توانست میان موسیقی شعر کلاسیک و زبان شعر نو پیوندی برقرار کند و شعر را به زندگی روزمره مردم نزدیکتر سازد.
مشیری ۳۰ شهریور ۱۳۰۵ در تهران متولد شد. علاقه به شعر از نوجوانی در او شکل گرفت و در کنار فعالیت ادبی، سالها در مطبوعات نیز کار کرد. نخستین مجموعه شعرش با عنوان «تشنه توفان» در سال ۱۳۳۴ منتشر شد و در ادامه، آثاری چون «گناه دریا»، «ابر و کوچه» و «بهار را باور کن» را به مخاطبان عرضه کرد.
در میان شعرهای او، «کوچه» با مطلع مشهور «بیتو مهتابشبی باز از آن کوچه گذشتم» جایگاهی ویژه دارد؛ شعری که با روایت خاطره، عشق و حسرت، به بخشی از حافظه عاطفی چند نسل از فارسیزبانان تبدیل شده است.
یکی از ویژگیهای شعر مشیری، زبان صمیمی و موسیقی دلنشین آن است؛ ویژگیهایی که شعرهایش را به آثار مناسبی برای اجراهای موسیقایی تبدیل کرد. همراهی شعر او با صدای محمدرضا شجریان نیز نمونهای از پیوند ماندگار شعر و آواز در فرهنگ ایرانی است.
مشیری در سوم آبان ۱۳۷۹ درگذشت، اما شعرهایش همچنان خوانده میشوند. ماندگاری او بیش از هر چیز به تواناییاش در بیان احساسات مشترک انسانی بازمیگردد؛ شاعری که نشان داد برای اثر گذاشتن بر دل مخاطب، گاهی سادهترین کلمات عمیقترین معناها را در خود دارند.
۵۹۲۴۵
کد مطلب 2292927
-
«هالووین»؛ فیلمی کمهزینه که قواعد سینمای وحشت را تغییر داد
-
شعر خوانی فریدون مشیری در کنار شجریان + فیلم
-
جشنوارههایی که با تهران قهر کردهاند، از فیلم فجر تا سینما حقیقت
-
شاید بعدها بگوییم، دوره جبلی، دوران خوشمان بود / متر و معیار موفقیت در صداوسیما، لجبازی و آشفتهکردن مخاطب است
-
تام هنکس نمایشنامه خودش را در برادوی بازی میکند