انتقاد صدا و سیما از دیدار دیپلماتهای ایرانی و آمریکایی، آن هم با تکیه بر ادبیات احساسی و انتساب پیامکهای اعتراضی، این پرسش ایجاد میکند که آیا در میانه جنگ و نگرانی مردم، تضعیف مسیرهای دیپلماتیک به حل بحران کمک میکند یا صرفاً بر التهاب جامعه میافزاید؟
به گزارش خبرگزار ی خبرآنلاین، صداوسیما در برنامهای مدعی شده است که طی یک ساعت، ۱۰۰ هزار پیامک در اعتراض به عملکرد دیپلماتهای ایران در سازمان ملل و دیدار عراقچی و ویتکاف دریافت کرده و در همین چارچوب، با اشاره به کودکان دانشآموز و خانوادههای میناب، عملکرد تیم دیپلماسی را زیر سؤال برده است.
به روایت تابناک، استفاده از رنج و نگرانی مردم برای ایجاد تقابل میان «میدان» و «دیپلماسی» اما نمیتواند پاسخ مناسبی به یک مسئله پیچیده ملی باشد. در شرایطی که جامعه با تبعات جنگ، ناامنی و نگرانیهای متعدد مواجه است، رسانه ملی بیش از هر چیز باید به کاهش التهاب و ارائه تصویری مسئولانه از مسائل کشور کمک کند، نه اینکه هر اقدام دیپلماتیک را به موضوعی برای جنجال رسانهای تبدیل کند.
دیپلماسی، در امتداد میدان و یکی از ابزارهای تأمین منافع ملی است، نه نقطه مقابل آن. همانطور که در میدان، هر اقدامی که بدون تحمیل هزینه و تلفات، امتیازی از طرف مقابل بگیرد میتواند یک دستاورد محسوب شود، در عرصه دیپلماسی نیز هر گامی که بتواند تهدید را کاهش دهد، فرصت ایجاد کند یا امتیازی برای کشور به همراه داشته باشد، بخشی از تأمین منافع ملی است.
نمیتوان از یک سو بر ضرورت ایستادگی در برابر دشمن تأکید کرد و از سوی دیگر، هر تماس و گفتوگوی دیپلماتیک را با ادبیات تخریبی به اقدامی مشکوک تبدیل کرد.
از سوی دیگر، این تصور که تیم مذاکرهکننده میتواند بدون هماهنگی با مقامات عالیرتبه کشور و رهبری، رأساً درباره مسائل اساسی تصمیم بگیرد، نادیده گرفتن ساختار تصمیمگیری در جمهوری اسلامی ایران است.
مذاکره کنندگان مجری سیاستهای تعیین شده هستند
مذاکرهکنندگان مجری سیاستهای تعیینشده هستند و تصمیمگیری درباره مسائل کلان سیاست خارجی در سطوح عالی نظام انجام میشود. بنابراین اگر نقدی به یک مذاکره یا دیدار وجود دارد، مسیر حرفهای آن، بررسی دقیق محتوای مذاکره و نتایج احتمالی آن است، نه ایجاد این شبهه که دیپلماتها خودسرانه وارد گفتوگو شدهاند.
برای پایان دادن به هر جنگی گفتگو و مذاکره ضروری است
در نهایت باید پرسید در شرایط جنگی و پرتنش، آیا راهحل مشکلات، افزایش استرس، تخریب و تقابل رسانهای است یا استفاده از همه ابزارهای ممکن برای کاهش تنش و حل بحران؟ هیچ جنگی تا ابد ادامه پیدا نمیکند و برای پایان دادن به هر جنگ، سوءتفاهم یا بحران، در نهایت گفتوگو و مذاکره ضروری است.
تخریب دیپلماسی راهی برای حل بحران باقی نمیگذارد
رسانه ملی اگر خود را بخشی از منظومه منافع ملی میداند، باید به جای تبدیل دیپلماسی به موضوعی برای جنجال، عملکرد مذاکرهکنندگان را با معیار نتیجه و منافع ایران نقد کند؛ چراکه دیپلماسی ضعیف میتواند خسارتبار باشد، اما تخریب اصل دیپلماسی نیز راهی برای حل بحران باقی نمیگذارد.
کد مطلب 2280077
-
صداوسیما چرا مذاکره را در برابر میدان قرار میدهد؟ / ادعای عجیب درباره دریافت صد هزار پیامک در اعتراض به دیدار عراقچی و ویتکاف!
-
چرا پزشکیان با ترامپ دیدار مستقیم نکرد؟/ رئیس جمهور درباره «مانع مهم» توضیح داد
-
پزشکیان وارد تهران شد
-
رئیس ستادکل نیروهای مسلح برای سربازان نوشت
-
پزشکیان: آیت الله سید مجتبی خامنهای هیچ مشکل یا چالش خاص و مستمری از نظر سلامتی ندارد/ دو دیدار با ایشان داشتم و یکی از جلسات ۷ ساعت طول کشید
-
پزشکیان: آیت الله سید مجتبی خامنهای هیچ مشکل یا چالش خاص و مستمری از نظر سلامتی ندارد/ دو دیدار با ایشان داشتم و یکی از جلسات ۷ ساعت طول کشید
-
انتقاد نماینده مجلس از تعطیلی فرودگاه نجف؛ پیروی از سیاستهای خصمانه آمریکا در شأن دولت و ملت مقاوم عراق نیست
-
طلایینیک: هدف اصلی دشمن در هر سه جنگ تحمیلی سرنگونی نظام بود/ دشمن بر شکاف میان مردم و حاکمیت حساب باز کرده بود
-
رحیم پور ازغدی: محسن رضایی برخلاف برخی انقلابیون سابق و پیر، همچنان «جوان، مجاهد و خلاق» خواند
-
چرا پزشکیان با ترامپ دیدار مستقیم نکرد؟/ رئیس جمهور درباره «مانع مهم» توضیح داد